özlemin dağ dağ oldu bağrımda
ismin mabet oldu çatlak dudağımda
niye değilsin sevgilim yanımda
hep sen varsın şu cahil aklımda
engelmi var bana gelmene söyle
kader çıkmazı bir sokağa
girdim ben
bir vefasız bir insafsız
sevdim ben
allahım gücenme
baharı yazı hiç tatmadı gönlüm
boran da kış da yaşadı ömrüm
anlamsız geldi geçti güzel günlerim
hep yakınım da oldu sesiz ölüm
bin serseri mayınım nerede patlarım
bir hatıra varsa benden kalan
ister at ister sakla
unutamazsın belki beni
bakarsın ara sıra
sen benim aklımdasın
her akşam aynı geçer
ne aşkım var ne neşem
oturmuşum köşemde
önümde durur şişem
her kadeh çekişim de
adını yazdığım kalbimdesin sen
resmini çizdiğim kumsalda sın sen
hayaline daldığım rüyamda sın sen
her yerde her anımda yanımda sın sen
gözlerim de akan damlada yaşta
denizlerde sandal olsam
açılsam uzaklara
gök yüzünde bulut olsam
dağılsam ufuklara
herkese bir umut olsam
aşkınla eridim bittim tükendim
ben eskiden ağlamayan gülendim
şimdi kör sağırım senin kölenim
her gün ahla vah çekenlerdenim
bu nasıl kader bu nasıl şans
sensiz kalan ben oldum ya
yalnızlığıma içiyorum
bugünüme yarınıma
her gün isyan ediyorum
bağlanamam kimselere
seni düşünmek zamanlı zamansız
dert oluyor yoruyor beni imansız
bir mum işiğında resmini çizmek
ah kitap sızım her gün ölmek
uzaklara dalmak her gün hayal etmek




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!