Sensizlik yorgunu oldum sonunda
Aşk yolları kapalılar bana bana
Umutsuz bahara çıkamam belki
Soldu çehrelerim gül bana bana
Dağ başında kardelenim sevenim
Bana çıkar bir yol bırak
Çıkayım tutunarak
Bana bakar göz bırak
Bakayım sakınarak
Bana bir resim bırak
saçlarını açmışsın
gözlerini kapamışsın
karalığa nur saçmışsın
bana bir tel yolla
rüzgar dalgalandırır
sormadığım aramadığım yer mi kaldı
uçtun mu gönlümden koptun mu benden
seni elimden kimler cinler mi aldı çaldı
bana bu acı ızdırabı yaşatmayacaktın
sevene ümit verilip vazgeçilmez ki
niye çatıyorsun kaşını bana
sebep olacaksın bak ağlamama
senin için düştüm ben bu hallere
bana çeki düzen ver sediğim
özlüyorum görmeyince ben seni
aramızda dağlar mı var
aramızda engel mi var
bana gerçeği söyle yar
çıldıracağım
deli oldum divane
Beni açmıyor sarmıyor
Bana şevk ile bakmıyor
Sevmek bana yaramıyor
Bana göre değil bu aşk
Gelir gönlümü yaralar
ne elim ne yabancın
beni bir kalem de çizme
hem aşkınım hem ilacın
beni öteleyip itme
bana hor gözlerle bakma
Gördüm seni yıllar sonra iki büklüm olmuşsun
Gül yüzlü goncaydın sararıp ta solmuşsun
Bana layık görmediğin aşka doymuşsun
Ben sana aşıktım kızım yıllar önceden
El oğlu bilmemiş kıymetini kadrini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!