sensiz kalan ben oldum ya
yalnızlığıma içiyorum
bugünüme yarınıma
her gün isyan ediyorum
bağlanamam kimselere
seni düşünmek zamanlı zamansız
dert oluyor yoruyor beni imansız
bir mum işiğında resmini çizmek
ah kitap sızım her gün ölmek
uzaklara dalmak her gün hayal etmek
öyle sevmişim ki unutamıyorum
her nereye baksam seni hatırlıyorum
bir sevgili görsem biz sanıyorum
işte o an gözyaşlarımı tutamıyorum
resimlerini yaktım görmeyeyim diye
aklına gelirim olmadık anda
ürperirsin tirersin
gözlerin dolar soluğun kesilir
dizlerinin bağı çözülür
söyle unutabilecek misin
bıraktın gittin işte
dumanım tütüyorum
affetmemi bekleme
sana kin güdüyorum
her şeye bir çizgi
gördünmü halimi mecnundan beter
aşk insanı kör yapar maf eder
gururlan sevin senin bu eser
canım dediğin adam perişan gezer
görürsen bakma yüzüme benim
sen ol benim gönül hanem
ben rüzgarına kapılırım
izlerim seni adım adım
hasretine alışırım
sen ol dergahım
günah olsan sevabı var
her derdin bir dermanı var
ölüme çare yok amma
ölümsüz aşklar da var
gülü var bübülü var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!