Ben gecelere hasretim
Ne gözümde uyku
Ne de yüreğime
Kendinden başka yer
Bırakıyorsun
Yüzünün güzelliğine
Melinay mı? Dokundu
Bu gözler, bu yanaklar
Beni ıraklara götürdü
Divan kuruldu handa
Aşk uğruna ölenleri,
Şimdi daha iyi anlıyorum
Belki bu dünyada yaşatacağı
Cehennemi öbür tarafta
Cennette yaşamak için
Ölüyorlar...
Içimde bir ürperti
Bir gülden ayrıldım
Ver dese vereceğim
Bir ömre de sitem
Kurduğum hayallerede
Yaz güneşi vurdu
Çiçekler soldu
Topraklarla
Gönül kavruldu
Ayaz vurdu
İnsan yaşar
Kaderini
Kendi yazar
Peşinden yaşar
Aşık olur bir
Gülmedi bahtım
Kimi sevsem
Arkasını döndü
Ve gitti...
Korktum ve başladım
Sözler düğümlendi
Boğazıma
Aşıktım delice
Sevdim sadece
Ama bu hayatta
içindeki kırık duyguları, çok softike bir şekilde ele alan naif bir yazar.