hep yalancı yaşadım aşkları
bıktım bu yap boz oyunlarından
bir perdelik sahnelerden usandım..
kalp kırığı sevdalardan aşındım..
limiti kalmadı artık sabrımın..
son kredisinide bu aşk yedi..
hepsi birer umuttular
kimler geldi kimler geçti
teker teker unuttular
kimler geldi kimler geçti
Bir meleksin bir masum çiçek
Gönül bahçemde bir goncasın
Dilimde tatlı sözsün eskimeyecek
Ömrün hüzün görmesin kızım..
sevdim onu sevdim hemde çok
belki ölümüne,belki öylesine
belki sevgime karşılık bile yok
ama olsun ben beklerim yine
mutlaka bu gönülü görecek
gönlünün en yakın vadisinde
bak yüzüme ne olur bir defa daha
kan damlıyor yanaklarından
tut ellerimi içinde ellerinin
akıp gidiyor zaten kahrolası zaman
güller ağlıyor gözlerinde sanki
gözbebebeklerin kıpkırmızı
sen benden kopuk ben dünyadan
sen yokken muhtaç gönül..
sadakatsiz sevgilerden davacı
baharlar kar fırtınası..
yokluğun her günü ölümcül..
dünyanın harami duyguları var
sakın ha gönül yakma kendini
akılla verilir en büyük karar
bir kuru ateşe atma kendini
ayazda durupta olma aklından
bir gönlüm var arsızmı arsız
ne yaptığını bimez durumda
aşk yönünden bahtsızmı bahtsız
dilin söylediğini duymaz durumda
ey gönlüm uslan geçiyor hayat
koptuki can parçası bedenden
ben seni atamadım gönül
herkes şikayetçi kaderinden
bende senden çektim gönül
darbenin darbesi bir kılıç gibi
dünyaları bırakıp gelsen ardında
kalırmıydın benimle kal deseydim
güneşim ol diye dilek tutsam
doğarmıydın bana doğ deseydim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!