05.08.1959 YOZGAT SORGUN KARALIK KÖYÜ
O kadar hızlıki hayat yolunda
Peşinden yetişmez at İsmail'i
Bir zamanlar kiralarda süründü
Evi oldu iki kat İsmail'in
Bir zamanlar mezbahane bekledi
Kemik biriktirdi karın pakladı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta