Cebel-i Rahme’de arzu, insanca
Cennetten azat yar, neler aşınca
Tövbeden çatlamış dudak, bakınca
Âdem-Havva aşkı, kalmış âlemde…
Ağlardı, gülerdi, yerdi, içerdi
Çağ değişse de insan yaşadı derdi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Hidayet Allah’tan, tebliğ vazife
Âdem’den beridir benzer latife,
İnsan senfonisi esnek kadife,
Gözde perde hep var, beklerken makam!
Derinden derine hayatı anlatn şiirinizi zevkle okudum Safet Bey...
Tam puan.
Selam, sevgi ve dualarımla...
TESEKKURLER SAFET HOCAM
Usta ne güzel yazmış , kristal kalbe sevgi ile
Şiirin anlamlı ve güzel hörmet ve taktirlerimle
evet herşeyin hızla hayatımızdan farkında olmadan yutulduğu zamandayız..dileriz kazananlar kuşağında kaybedenlerden olmayız...tebrikler manidar şiir için...
perdelerin olmadığı anlar isterim.....çok güzeldi...tebrikler....teşekkürler.....
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta