Islak Bir Ten Şiiri - İrem Ünat

Saatler ertesi güne akarken
Ay yerini güneşe bırakana dek
İncittiğim gözlere baka baka ağlarım
Dudaklarımın kenarındaki ufak ve o kırgın gülümsemenin üstünde
Islak bir ten varken
Ben senden giderken
Ruhun duymaz mı
Hep yalnızdım sen varkende yalnızım
Hep aynı masal aynı son
Yazarı da ben
Gidiyorum bugün senden
Sessizce defoluyorum kalbinden
Yokluğun , varlığın
Senli ben ,bensiz sen
Farkı yok sanki
Bu gece son kez öpüyorum dudaklarını
Son kez bakıyorum gözlerine
Rüyalarımdasın sevgilim
Hayaline sarılmışım
Terzisi benim giysilerinin
Gerçeğim değilsin
Gülüşünü istedim bu gece
Bi haziran akşamı üşüdüm
Sıcaklığını aradı tenim
Elveda sevgilim