Lambaları yakmayın,
sarı bir ışık düşmesin üzerime
Menekşeler kan kokmasın,
hüküm verilmesin sürgün gecelerime
Ellerimde yapma çiçekler,çiçeklerim üşüyor...
Bedenim üşüyor,sisler üzerime yürüyor
Sessizliğin üzerine sessizlik ekliyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta