Kendi küçük trajedisini yaşar insan
Yaşamla ölüm ve yorgunluk içinde boğularak
Kendine uzak düşmüşse sığamaz zamana
Büyük bir felakete dönüşüyor var olmak
İnsan kendi yolculuğunu yazıyor kitaplar dolusu
Yeni bir tevekkül halinde ilerliyor
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta