Kral Filip İskender’i zerre kadar sevmezdi
Annesiyle birlikte sürgüne göndermişti
Sürgün bitince yurda dönüp geldi İskender
Ama kini büyüdü ikisinin bu sefer
Komşu ülkenin kralı bir armağan gönderdi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta