İsimsiz iskele Şiiri - Berrin Anar

cinayet mahalli duygularım
ezilip geçildi üstünden yorgun cesetlerin
geç kalmışlık denilen o eski utanç
bulutların dudaklarından dökülüyor yaşlar, yağmur
yıldırımlar, şimşekler birer haykırış

bu şehir, yalnızlığım kadar kalabalık
eski bir gramafon misali ince
sen ki çilemin en nadide mührü
gözlerin bir şiirin üstüne perçimlenmiş çığlık
ne vakit baksam bir garip veda

hangi şehirde bıraktık o eski mendili
bütün tren rayları sana dair bir hatıra taşır da
bir sigara dumanı gibi çoğalır içimde yalnızlığım
oysa aşk, üçüncü sayfasındaydı gazetelerin bir köşesinde

belki de sana kavuşmak, kendi kendine ihanettir
o gemiyi beklemek, vazifedir deryalara
durmuş saat, ağlayan gökyüzü
bir yarım elveda benden
şehrin en onurlu yalnızlığına