annem çeyizini açtı.
sanki göğsünü açtı da tozu kalktı etrafın.
içerisinden çıkarttığı portakal pijamalar üstüme tam iki beden büyük
zaten pek çok şey bana iki beden büyük.
yundum tarandım bitlerimden dahi arındım
şimdi giy bakalım kıyafetler çeker.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta