Es rüzgar,yüreğimin boşluklarından,en tozlu menziline.
Nefsimi bıraktım,hafifçe,karanlık gecelerin sessizliğine.
Tam öleceğim derken sanki tekrar doğuyorum.
Çünkü güneş yine geldi,ışığı haketmeyen şehirlere bile.
29/10/2015
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta