İnsan bu,su misâli akıyor kaderine.Edep kanatlarını takarsa uçar.Takmazsa herkesten kaçar,başta kendinden.Bir edebi terk edince ne fazîletleri kaçırırız.Belki de Mevlâ'mızın o kadar hoşuna gidiyordur ki o edebi bizde görmesi,bu yüzden o edebi terk edince bize musîbet veriyordur,gerçi biz musîbetlerimizi yaptıklarımızla isteriz,Rabbimiz de istemeyerek verir.Aah insanın her takvim yaprağı kopunca daha takvalı olması gerekirken,bu geriye dönüş de ne?Düşünüyorum ve satırlara şunları fısıldıyorum,terkettiğim çok edep var.
2015
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta