İnsan bu,su misâli akıyor kaderine.Edep kanatlarını takarsa uçar.Takmazsa herkesten kaçar,başta kendinden.Bir edebi terk edince ne fazîletleri kaçırırız.Belki de Mevlâ'mızın o kadar hoşuna gidiyordur ki o edebi bizde görmesi,bu yüzden o edebi terk edince bize musîbet veriyordur,gerçi biz musîbetlerimizi yaptıklarımızla isteriz,Rabbimiz de istemeyerek verir.Aah insanın her takvim yaprağı kopunca daha takvalı olması gerekirken,bu geriye dönüş de ne?Düşünüyorum ve satırlara şunları fısıldıyorum,terkettiğim çok edep var.
2015
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta