Es rüzgar,yüreğimin boşluklarından,en tozlu menziline.
Nefsimi bıraktım,hafifçe,karanlık gecelerin sessizliğine.
Tam öleceğim derken sanki tekrar doğuyorum.
Çünkü güneş yine geldi,ışığı haketmeyen şehirlere bile.
29/10/2015
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta