Her ismin anıldığında,
Duruyorum.
Sonra ben gidiyorum, biz geliyor.
Biz tebessümünde kaybediyoruz kendimizi...
Tebessümün dokunuyor en derine...
Ben düşünselliği kaybediyorum...
Hissiyat başlıyor.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta