Oturdum ışıklı penceremin ışıklı tarafına,
Yaslandım anılarıma, kanayan yanlarıma.
Bir damla gözyaşı düştü göz pınarlarıma;
Işıklı pencerem anlattı, ağladım yalnızlığıma.
Penceremden baktım kar tutmuş tepelere,
Mezarlarda yalnız yatan kimli, kimsesizlere,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta