Işıkları yakmayın
Bırakın karanlık kalsın odam...
Utanırım
Gözyaşlarımı kimseler görmesin
Hissettiklerimi bilmesin kimse
Karanlık bitmesin..
Ben alışığım karanlıklara
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Işıklar bölsede karanlılarda hüzün saklıdır...Ağlamak güzeldir..Hiç deyilse hüzün boğulur gider göz yaşlarımızda..
Saygılar...
Adem Tetik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta