Bir mum misali eriyip gidiyor zaman,
Bir sonbahar hüznü çöküyor dizelerime.
Ve ışıklar sönünce kendinden kaçamıyor insan...
*
Sen hangi istasyonundasın yalnızlığın?
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta