Işık Sevgili Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Ben aşktım
Dünyaya sığamazdım
Sınırları aşmalıydım

Aşkın yolunda
Deli taylar gibi koşturuldum
Durulmadım
Eskisinden daha coşkuluyum
Sadece ölümüne yoruldum

Yaklaşık dokuz aydır
Kalemden şiire aktarılmaya
Aşk aşk anlattırılmaya
Gece gündüz demeden
Dokuz doğurdum
Sarsıldım durdum
Ayakta uyumaya başladım
Bugün, dizlerimin bağı çözüldü
Duanın eşiğine oturdum
Hıçkırıklara boğuldum
Nefesimi unuttum

Sözyaşları içinde
Kalbimden doğdum
Toprakla yundum
Cennet elbisem
Kundağıma konuldum

Beni dizelerinde salla şiir
Etrafımı kırmızı güllerle çevir
Ninnilerini dinlettir
Yeşil ellerini saçlarımda gezdir
Annem toprak oldu ki benim
Ben daha aşka büyüyeceğim

Işık hızında büyüyeceğim

Yıldızlar emzirsin kalemimi
Işık sevgilim, ışık sevgilim

Işık sevgiliyim, ışık sevgiliyim
Aşktan selam geldim
Gönül pencerenden
Kalbine süzülmekteyim
Aç gözlerinin kepenklerini
Burası aşk alemi
Kalbimden doğup geldim

Aşkın koca bebeği
Seni ince elekten geçireceğim
Kendi ateşinde eriteceğim
Kalbinden doğmaya
Doksan dokuz doğuracaksın
Aşk tesbihine dizilmeye
Ölümüne yorulacaksın

Peşimden
Deli taylar gibi koşacaksın
Dünyanın dışına çıkacaksın
Aşka, bildiğinden çok fazlasıyım
Aşkın sırrına vakıflığa aşığım
Yetinmeyi bilmiyorum
Tadını aldım, doyamıyorum
Aşkın sırlarına çıldırıyorum
Aşk aşk, ''Allah'ım'' diyorum ya
İçime sığamıyorum

Göğün aşk yolunda
Deli taylar gibi koşmaya doğdum
Beni dizelerinde salla şiir

Yıldızlar emzirsin kalemimi
Işık sevgilim, ışık sevgilim

Işık sevgiliyim, ışık sevgiliyim...