Işık
İnsan bazen sessizliğinde kendini arar,
Yorgun düşer, umudunu yollara saçar.
Bir kitap açılır, karanlık yavaşça dağılır,
Kelimeler, en derin yaraya merhem olur.
Ne öfke kalır aynı, ne hüzün eskisi gibi,
Kelimeler usulca değiştirir kalbi.
Merhamet büyür her satırın gölgesinde,
Sevgi kök salar insanın derinliğinde.
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 20:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!