Gözlerinde ki ışıltıyı öyle çok özlemişimki seni öyle gördükçe ayaklarına kapanıp hiç sönmemesini dilemek geldi içimden. Sırf sesini duyabilmek için telefonda bahane ettiğim konular ve konuşmamızın uzaması için yaptığım atılımlar … öyle çok özledim anlatamam. Takılıp kaldım, sığmıyorsun hiç bir yere, anlatamıyor hiçbirşey seni… yok, yok anlayamıyorum, anlatamıyorum! Bu nasıl bir sevgi? Hiç bir şey istemiyorum! Konuşma, bakma, sevme, istersen unut… ama sakın, sakın gözlerindeki parıltıyı yitirme,bırakma seni mutlu edenleri ….
10.03.2005 / 16:20 / ümit engin
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta