Işık Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Unut diyorlar o vefasızı;
içimde sızısı bitmedi,
bitiremedim…
Dost muhabbetlerinden geriye kalan,
hep seni hüzünle anmak.
Sensiz evimdeyim yine;
ümitsizliğimin eşiğinde
ümit doğuruyorum.
İnadına seni sevmeye
hep varım ben.
Haberin yok;
sana yazdığım şiirlerden
kimse bilmiyor, Rabbimden başka.
Kalpten selam gönderiyorum onunla;
cevabın gelmiyor hiç.
Telefon çalmıyor,
birileri vesile olmuyor, olamıyor.
Bir kuş kanadında
mektup göndersem,
okur musun bilinmiyor…
Gün batıyor yine böyle işte,
sonra yine doğuyor;
seni sevmek için
hep ışığım oluyor.
özluyorum ben
Hep özlüyorum seni...