Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kısa öz ve bir çırpıda anlatmışsınız yüreğinize sağlık harika
şiir, herkese bakan gözlerimizin kendine de bakma isteğidir bazan demek ki
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta