Oturmuş koltuğa
Konuşur kendi kendine
Kim bilir neler anlatıyor
Şu küçücük bebek bize?
Elini uzatıp dimdik
Gönüllere sevgi saçar
Sevgimize sevinç katar
Sevinçler arttıkça artar
Bak ne de güzel şu güller
Bazısı koyu kırmızı
Şen bebek Gülşen bebek
Hiçbir zaman hiçbir yerde
Ağlayıp durma olmaz mı?
Gül bebek gül sen bebek
Açılacak güller
Yok kapımı açan kendimden gayrı
Gurbet elde yalnızım bugün yine
“Kanadı kırılmış bir kuş gibiyim”
Gurbet elde yalnızım bugün yine
Bazen deniz kıyısında dolaşır
Sırrın olmasın ağyârda
Sonra düşersin çok derde
Hiçbir zaman hiçbir yerde
Güvenme sen hiç Namerde
İyiliktir güzel ahlâk
Temizliktir güzel ahlâk
Zenginliktir güzel ahlâk
Olgunluktur güzel ahlâk
Nezakettir güzel ahlâk
Kış ortasında çok güzel bir hava
Bu gün sanki bahardan kalmış gibi
Çoluk çocuk çıkmış hep dışarıya
Yirmi kasım sabahında,
Kalktım saat tam yedide.
Açtım perdeyi yavaşça,
Baktım aya, gökyüzüne.
Baktım aya uzun süre,
Mevcut dere orman ova
Yol asfalt güzel manzara
Temiz köyde temiz hava
Güzel çok güzel köyümüz
Yalın sade mekânları
Ömrümün yarısını,
Yaşadım içinde ben.
Nice hayâller kurdum,
Başlarda tâc, tâcsın sen.
Bir yanda münbit ovan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!