İki bin sene geçti, inananlar aydınlandı,
Biz ümmetçe şanslıyız, hakikate az kaldı…
Dünyaca hep beklendi, biz ona inanıyoruz,
Akıllar zorlansa da İsa (a. s.) ’yı bekliyoruz...
Hızır(a. s.) mı aydınlatır Mehdi mi yardım eder?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta