Yetişkin Olmanın Çıkmazı

"Keşke çocuk olsaydım..." deriz ...
Bu cümle, sadece nostaljik bir dilek değil, yetişkinliğin geri dönülmez kararları ve omuzlardaki yükü karşısında hissedilen bir çaresizliğin ifadesidir.
Çünkü çocuk olmak; hataların kolayca affedildiği, her şeyin mümkün göründüğü ve hayata defalarca yeniden başlanabilen o eşsiz dönemin adıdır.
İnsan büyüdükçe bu "taptaze başlangıç" şansını kaybeder.
Geçmişin ağırlığı ve geleceğin belirlenmişliği, o çocuksu esnekliğe yer bırakmaz.
Yine de, zaman yüzümüzü eskitse, saçlarımızı beyazlatsa da en saf mutluluğumuz, içimizde inatla yaşayan o çocuğun eseridir.