Gece gündüz daim akardı
Herkes ona imrenip bakardı
İrfan suyuna doyum olmazdı
İlmin yayılmasında katkısı vardı
Şimdi susuz halinle durmaktasın
Sebebine cevap bulamamaktasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




duygu dolu bu şiirinizin lezzeti bambaşka olmuş sayın hocam yüreğinize kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta