İran Şarkısı Şiiri - Kıvanç Şener

Kapkanlı ellerinde karanlık, gözünde buz…
Kâtil masalların ve de iğrenç yalanların…
Karşında durdu şimdi yenilmez ve korkusuz!
Özgür ve güçlü milleti devrimci İran’ın.

Dursun olukla pür direnişten akan soluk.
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!
Duy! Şimdi onların tümü zulmetli korkuluk…
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!

Bir ordu! Geçti kanlı sarıklarla takkeler;
Hepsinde fikri öldüren o eski sayfalar,
Mızrak, tüfek, kılıç, kama, top, mermi… Sahteler!
Halklar yıkar sarayları, zâlimleri asar.

Dursun olukla pür direnişten akan soluk.
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!
Duy! Şimdi onların tümü zulmetli korkuluk…
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!

Hizmetçiler polisleri alçak o Molla’nın
Dünyâda köhne lâneti durmaz; uzun, siyah...
Özgürlüğün de düşmanı kandan sarayların
Mimârı bir kitap ve doyumsuz padişah!

Dursun olukla pür direnişten akan soluk.
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!
Duy! Şimdi onların tümü zulmetli korkuluk…
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!

Kükrer yukarda korkusuz aslanların, cesur!
Saçsın ufuklarındaki sönmez duran güneş,
Parlak ışıklarınla umutları. Sen de vur!
Özgür yarın, hayaller için, durmadan güreş!

Dursun olukla pür direnişten akan soluk.
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!
Duy! Şimdi onların tümü zulmetli korkuluk…
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!

Vaktiyle mollanın lekelenmiş olan eli,
İnsanların hayâtını bir bir çökertiyor!
Devrimlerin kızıl ateşinden doğan sabi,
İranlı şarkısına sokaklarda oyunuyor!..

Dursun olukla pür direnişten akan soluk.
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!
Duy! Şimdi onların tümü zulmetli korkuluk…
Susmak zamânı geçti, direnmek zamânıdır!