Özgürlük fırtınası koptu gece yarısı
Feryatlar yükseldi, yankılandı topta
Toplar inledi, yürekler, gökler inledi
Şafağın kızılı, kara bulutlara yenik
Özgürdü namlular, özgürdü paletler
Namlular mabette, namlular beşikte
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Namlular özgür, paletler özgür. Oysa; özgür olması gereken bunlar olmamalıydı. Oysa; ölüm yakışır bu canalıcı metal yığınlarına, özgürlük değil. Özgürlük en çok insana yakışır...
Değerli şairim...
Duyarlı yüreğiniz ile yazmış olduğunuz insana özgürlük haykıran şiiriniz karşısında ceketimi ilikleyip saygı ile eğiliyorum...
kalemin daim olsun.conoların iştahı kabarmıştı ama, başarılı sayılmazlar.tabiki yüzbinlerce insan öldü,milyonlarca insan yurdundan yerinden oldu sefil ve perişan.gelecek yok...katil abd.selam ve dua.
Ölüm, nefes kadar yakın, namlu sakal kadar
Düşman gölgem kadar, dost Kafdağı
Esaret damarımda, kanımda, soluğumda
Özgürlük ırak, çok ırak, Irakistanda güzel bir şiir kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta