Bembetaz hayalleri küçcük siyah gözleriden taşıyordu.
O kadar büyüktü ki hayalleri sanki dağları aşıyordu.
Ara sıra takılıp düşse de yılmadan koşuyordu.
Düşüp kalktıkça sanki daha fazla coşuyordu.
Kocaman hayalli bu ufaklık neden kimseyle konuşmuyordu?
Acaba en büyük engelinin yıkılmasını mı bekliyordu.
Sanırım bir şey söylemek için o günü bekliyordu.
Handan,hamamdan geçtik
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik
Devamını Oku
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta