Bembetaz hayalleri küçcük siyah gözleriden taşıyordu.
O kadar büyüktü ki hayalleri sanki dağları aşıyordu.
Ara sıra takılıp düşse de yılmadan koşuyordu.
Düşüp kalktıkça sanki daha fazla coşuyordu.
Kocaman hayalli bu ufaklık neden kimseyle konuşmuyordu?
Acaba en büyük engelinin yıkılmasını mı bekliyordu.
Sanırım bir şey söylemek için o günü bekliyordu.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta