Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şair dediğin böyle olmalı zaten. Sözü de, özüde bir ve katıksız.. İpe de gitse dik durabilmeli. Sizi tanımaktan, bu şiirinizi okumaktan çok memnun oldum. Saygı, sevgi ve selamlarımla..
yüreğine sağlık ustaca cümleler.gönlün zenginliği yansır şiire.zaman acı ile sevinci bir garib harmanlamakta.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta