Bir zamanlar boynuma doladığım çamaşır ipine
şimdi yaşamak için kendimi asıyorum.
Tuhaf, değil mi?
İp aynı ip.
Düğüm aynı düğüm.
Asılan yine ben.
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta