İntihar gibiydi

yazımızı kışa çevirdik
tükenmiş mutlulugun resmi
asılı kaldı duvarda öylece
şahitleri utanan nikahın
vebali bizim
perdeleri kapanmış,filmin
senaryosunu yazan yine bizdik oysa
intihar gibiydi
yaşamak artık.
kalbimiz kirli bir yüzün,
elinde,çürüyüp gitmeye
mahkum kalacak
yılların laneti,vuracak kıyımıza
eskisi gibi olmayacak hiç bir sevinç
kapıları kilitli hayatımıza
kimse ışık yakmayacak....!