İntihar gibiydi

yazımızı kışa çevirdik
kendi ellerimizle
tükenmiş mutlulugun resmi
asılı kaldı duvarda boynu bükük
öylece
şahitleri utanan nikahın
vebalide bizim
suçlayamayız kimseyi,
perdeleri kapandı artık,
bu filmin
senaryosunu yazan yine bizdik oysa
intihar gibiydi
yaşamak
bundan sonra
kalbimiz kirli bir bedenin içinde
çürüyüp gitmeye
mahkum kalacak
yılların laneti,vuracak kıyımıza
eskisi gibi olmayacak hiç bir sevinç
kapıları kilitli kalmış hayatımıza
kimse ışık yakmayacak....!
yakmayacak bundan sonra...