İntihar Şiiri - Savaş Altunbaş

Karanlık bir odada başladı her şey,
Sadece senin adınla atan bir kalple.
Gözlerinde bulduğum o sahte cennet,
Döndü zamanla ruhumu yıkan bir harbe.
Günden güne eriyen bir mum gibiydim,
Her hücremle sevdim, her an sızladım.
Senin sessizliğin benim feryadımdı,
Duvarlara çarptı, hiç duyulmadım.
Geceler bir zehir gibi aktı kanıma,
Yalnızlık göğsüme çöken bir taştı.
Sana giden yollar uçurum şimdi,
Bu yaralı yürek sınırları aştı.
Sonunda tükendi içimdeki o son ışık,
Acıdan başka bir şey kalmadı geriye.
Elveda dedi bu yorgun gözlerim,
Sonsuz bir uykuda seni sevmeye.