her sabah Annem gibi uyanıyorum
kendi kendimle Annem gibi konuşuyorum
onun gibi saçlarımı okşuyorum
.
onun gibi seviyorum
ah o yüzüm... her gün biraz daha reçel yanaklı Annem oluyorum
ah o yüreğim... her gün biraz daha Annem doluyorum
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Gösteriş yapmak,
büyüklük taslamak,
hava atmak
bugün en yaygın ve kangrenleşmiş bir durumdur.
Kişinin olduğundan fazla,
olduğundan başka görünme isteği,
yalancı ve cilalı bir görüntü sergileme tutkusu,
toplumun değer ölçülerinin
kendisinde yarattığı en acımasız örneklerdir.
“En büyük güçlülük insanın gerçek kimliğine razı olmasıdır.”
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta