İnsanolu unutur.
Düşünmek istemez.
Koca bir hiç olduğunu.
Oysa Tanrı'dır insanı yaratan,
Doğaya can ve hayat veren.
Yalan, hile, gasp ile şişer göbekler,
Dolar tamtakır, bos kasalar,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Güzel bir şiir.. anlamlı ve yerinde.......
Selam ve sevgilerimle...
Evet, maalasef insanlar kefenin cebi var sanıyorlar. Sadece cebini düşünüyorlar. nerden , nasıl alırım diye... Oysa ömür o kadar kısa ki...Ve giderken bütün emânetleri de bırakacağız. Kutluyorum bu güzel şiirinizi...Esenlikler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta