Özünü kaybetti âdemoğlu...
Saatlere esîr oldu,
Betonarmeler aldı taşın toprağın yerini.
Zühreyle kıbleyle değil de
Pusulayla yön tâyin eder oldu...
Velhâsıl, irfânını kaybetti âdemoğlu;
İnsânı unuttu...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Gerçek insanlık, ancak gerçek İslamlıkla mümkün olur Ömer bey kardeşim. Biz ne zaman ki kitabi ve Nebevi İslam olan gerçek dinin kaide ve düsturlarından uzaklaştık, işte o zaman cümle insani duygu ve hasletlerden de uzaklaşmış olduk. Ne zaman, terk ettiğimiz dini değerlerimize dönersek, çağımızı yeniden bir saadet asrına dönüştürebiliriz.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta