Özünü kaybetti âdemoğlu...
Saatlere esîr oldu,
Betonarmeler aldı taşın toprağın yerini.
Zühreyle kıbleyle değil de
Pusulayla yön tâyin eder oldu...
Velhâsıl, irfânını kaybetti âdemoğlu;
İnsânı unuttu...
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Gerçek insanlık, ancak gerçek İslamlıkla mümkün olur Ömer bey kardeşim. Biz ne zaman ki kitabi ve Nebevi İslam olan gerçek dinin kaide ve düsturlarından uzaklaştık, işte o zaman cümle insani duygu ve hasletlerden de uzaklaşmış olduk. Ne zaman, terk ettiğimiz dini değerlerimize dönersek, çağımızı yeniden bir saadet asrına dönüştürebiliriz.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta