İnsanlık Nerde Şiiri - Kemal Doğanay

Zaman geçti yolun sonuna geldik
Yalancı dünyada ağladık güldük
İnsanlığı dersen hep bizden bildik,
Sorarım sizlere insanlık nerde?

Analar ölünce çocuklar yetim
Çocuklara helal kemiğim etim
Kurşunlar önüne çekilen setim,
Sorarım sizlere insanlık nerde?

Adem ile Havva nereden çıkmış
Habil ile Kabil kardeşten bıkmış
Çağlayan nehirler heryeri yıkmış,
Sorarım sizlere insanlık nerde?

Sevdasız bülbüller kafeste ötmez
Bülbülün ölümü aklımdan gitmez
İnsansız bahçenin gülleri bitmez,
Sorarım sizlere insanlık nerde?

DOĞANAY'ım hayat çekilen çile
Zaman dedikleri gelmez hiç dile
Bizden uzak kaçar yar bile bile,
Sorarım sizlere insanlık nerde?