Kaybedilmiş ruhların sahip olduğu bir bedendeyim.
Karmaşık duygular, yıkılması zor duvarlara dönüşmüş ve sarmış etrafımı.
Çıkmaz sokak dedikleri bu olsa gerek.
Tüm benliğimi bu sokağa hapsetmiş gibiyim.
Her evin kapısı, koca bir zindan durağı.
Gökyüzü karanlık, kapkaranlık kesilmiş insanlığa.
Her yerde şehir dolusu sessizlik,
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Sanki dünya yeniden yaratılmış ilk insanını bekliyor... En çok beğendiğim mısra buydu. Tebrikler, güzel bir şiir dökülmüş kaleminizden.
Beğeniyle okudum
Ne giyse yakışır güzele
ama göz yaşı yakışmaz
Güzeli ağlatmak da
insanlığa yakışmaz!
Doğruya doğru duyarlı yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta