Bir zamanlar insan derlerdi bize,
şimdi taşlar bile bizden daha canlı.
Gökyüzü, bizden kaçan bir duadır artık.
Toprak utanır oldu üstümüzden.
Bir çocuğun ağlaması bile lükstü,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta