İNSANLIĞIMA KOŞUYORUM
Hey gidi yalnız bahar
Dalgalanan mavilikler koyu renk almış
Güneş kaybolmuş, duman kaplı alem
Korkutuyor
Büyük, devasa gemiler
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Ta uç üç kıtada başta gönüllüler
Gırgırına ulusüstü kuvvetler toplantıda
Açlık, kıtlık kapıda
İklim kuşakları değişti
Kişiler uşaklaştı
Yetişen aşklar kaypak
Sallı sollu ihanetler moda
Işıklı kentler beton
Demir perdelikler
Cenazeler morg odasında çürür
Sokaklar leş kargalarına peşkeş
Yaylalarım, köylerim istila
İnsanlığıma koşuyorum
Tebrikler dostum..Vurucu anlatım bu kadar olur..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta