En derin yalnızlıkta, en karanlık sırlarda görünmek
Yalnızız işte düşüncelerin en yücesinde
Ne bir ses ne de bir nefes duyulur bu alemin bir köşesinde
Bu alem yüce ve büyük bir alemdir fakat kimse yoktur burada
Hakikat alemidir, Tanrı alemidir
Tanrı'nın hakikat sahibi ile buluştuğu alemdir bu alem
İnsan ne kadar ahmaktır ki aciz kalıyor bu ıssız derinlikten
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta