İNSANLARLA DOLU KÜTÜPHANE
Yeşil, mavi, tertemiz bir dünya düşlüyorum.
Rafa dizili kitapları hatırlıyorum.
Olabildiğince eski, hem de çok eskiden.
Ağaç kokulu kütüphaneyi anımsıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta