İnsanların Boş Boğaz Ağzı, Torba Değil ki Büzesin Hafız
İnsanların dili var ya, Hafız,
Bıçaktan keskin, rüzgârdan serin,
Ne bağlasan durmaz,
Ne sustursan susmaz.
Sözü olmayan konuşur en çok,
Bilir gibi, görmüş gibi,
Yaşamış gibi anlatır da,
Gerçeği bilmez, gerçeği görmez.
Ağız torba değil ki büzesin,
Bir laf atar ortaya,
Büyür gider daldan dala,
Aslı var mı, kimse bakmaz.
Sana senden fazla anlatırlar seni,
Adını koyarlar, hikâyeni yazarlar,
Dost bildiklerin bile bazen,
Aynı koroya katılır, inanır.
Bir kere düştün mü dillere,
Sözün düğüm olur boğazına,
Susarsın, anlatamazsın,
Doğrun bile eğri gösterilir sana.
Ne yapsan yetmez Hafız,
Herkesin sustuğu yerde konuşsan,
Herkesin konuştuğu yerde sussan,
Yine de diller seni bırakmaz.
O yüzden boş ver gitsin,
Rüzgârın yönü değişir,
Diller yorulur, dertler unutulur,
Ama sen kendini bil yeter.
Varsın konuşsunlar,
Sen sözlerini kalbine söyle,
Gönlü temiz olan anlar seni,
Diğerleri zaten anlamasa da olur, Hafız.
Hamit Atay
Kayıt Tarihi : 11.4.2025 17:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!