İnsan bir kitapta, neyi sever diye düşündüğümde;
Başlangıç ve bitiş vede ortasında güler,ağlar,hüzünlenir, aaa... der, bu ne kadar beni anlatıyor.
O'yüzden kitapları severiz.
Çünkü özetle seni,beni,onu anlattığı için.
Yani biz meselesinin bir zincirin halkası oluşunu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta