Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Belki de insan gerçeği gerçeğin renginde görmek ister kaldıramayacağını üzüleceğini bilse de....Bunu istemekse en doğal hakkımızdır...Sahteliklerin gölgesinde yaşam bulan renklere inat USTA gerçeği çağırmış tüm cesaretiyle...Mekanı cennet olsun....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta