Hey hey insanlar,
Biz nereye koşuyoruz?
Ömür dediğimiz ne ki?
En fazla yüz yirmi yıl.
Kendini beğenmiş sana söylüyorum,
Bir tek başına var olamayacağını,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




sevgili kardeşim
bu kadar aşk tiryakilerinin olduğu zamanda sizin gibi insanı ve emeği yani sosyal konulara ve de diyalektiğe
felsefeye dikkat çeken insanları sizi kutluyor,yüreğinizden öpüyorum Hak ettiğiniz puanı da verdim
İlhami Arslantaş
Halkoder Kurucu Başkanı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta