Hey hey insanlar,
Biz nereye koşuyoruz?
Ömür dediğimiz ne ki?
En fazla yüz yirmi yıl.
Kendini beğenmiş sana söylüyorum,
Bir tek başına var olamayacağını,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevgili kardeşim
bu kadar aşk tiryakilerinin olduğu zamanda sizin gibi insanı ve emeği yani sosyal konulara ve de diyalektiğe
felsefeye dikkat çeken insanları sizi kutluyor,yüreğinizden öpüyorum Hak ettiğiniz puanı da verdim
İlhami Arslantaş
Halkoder Kurucu Başkanı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta