19\09\2008 Çatalca İstanbul
Bir ağır perdedir çekilen insan sesine,
Kapanır kapılar o sahte yüzlerin ardından.
Sığınırım gecenin o dilsiz gölgesine,
Kurtulup bu şehrin o bitmez, uğursuz harından.
Sözleri bir zehir, gülüşleri hep yalan,
Kalabalık dedikleri o dipsiz kara kuyu.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta