İnsanlar Şiiri - Kivanc Danış

Ben kendi kendime etmedim
Bana hep el etti,
Onlar bu ömrümü tüketti,
Ben insanlara faydalı olmak istedikçe
Onlar bana zarar verdiler,
Sevgimin karşılığı nefret oldu,
Güvenimin karşılığı ihanet.
Ondan bu rengim soldu
Başım aklarla doldu
Ben böyle tahmin etmezdim insanları
Bilmezdim bu kadar menfaate düşkün olduklarını
Doğru bilirdim yalanları
Ve kınardım inanmayanları
Meğer kınanacak benmişim
Ne kadar da safmışım, aptalmışım
Hep yalanlara inanmışım
Uçurumdan düşen beni de çekti aşağı
Dayak yiyen bana da ortak etti dayağı
Hep menfaat düşkünleri sarmışlar etrafımı
Örümcek ağı gibi,
Bencil bir örümceğin kurbanı olmuşum.